شناسایی غار زردکوه:

جمعه سیهم ابان ماه 1389 برای شناسای چند شکاف غار مانند در دامنه شمال شرقی قله های چال میشان و دوزرده، در ساعت 5 صبح از شهرکرد به سوی چلگرد رفته و در ساعت 7 در کنار سد از مینی بوس پیاده شده و به سوی دره لاسبز و گردنه بره مرده به راه افتادیم. پس از حدود 2 ساعت بالاروی در سمت راست زیر گردنه به اولین غار رسیدیم . این غار به صورت افقی و در دامنه شمالی قله چال میشان و در ارتفاع  2850 متری از سطح آبهای آزاد واقع گردیده است. جی پی اس موقعیت این غار را در 32 درجه 24 دقیقه و 59 ثانیه عرض شمالی و 50 درجه و 5 دقیقه و 14.4 ثانیه طول جغرافیایی شرقی نشان می دهد. ورودی این غار حدود 4 تا 5 متر قطر دارد و آنگاه به یک تالار وسیع می رسد و چند غار چاهی به ارتفاع بیشینه 10 متر به آن منتهی می گردد. چند غار کوچک در بالدست این غار نیز مشاهده گردیدند. سپس با حدود نیم ساعت پیاده روی به سوی بالادست این غار به سوی قله چال میشان ( در سمت راست یا غرب پایکوب باریکی که از گردنه بره مرده در بالای دره لاسبز به سوی پناهگاه چال میشان می رود)، در ارتفاع 3025 متری بر روی دامنه ای با شیب متوسط ، غار چاه مانندی با موقعیت 32 درجه و 24 دقیقه و 47.7 ثانیه عرض شمالی و 50 درجه و 5 دقیقه و 10.1 ثانیه طول جغرافیایی شرقی قرار گرفته است . بخش مهمی از دامنه پیرامون از سنگ های اهکی تشکیل گردیده که بر اثر انحلال بریده و شکاف دار شده اند. قطر دهانه این غار چاهی که ما آن را "چاه غار زرده" نامیدیم ، حدود 3 متر و ژرفای آن در شیب پایین دست دامنه حدود 12 متر و به سوی بالادست آن حدود 15 متر برآورد گردید. همچنین قطر غار چاه در کف بیشتر و حدود 5 متر تخمین زده شد. در میان کف غار قطعه ای یخ برف قرار گرفته و پیرامون آن را قطعه سنگها و خرده سنگهای ریزشی با مخلوطی از خاک فرا گرفته است. سه نفر از بچه های سنگ نورد و فنی گروه فراز شهرکرد برای شناسایی چاه غار زرده پایین رفتند.شناسایی این غار با توجه به زدن کارگاه و فرود و صعود عمودی بر روی طناب حدود 3 ساعت زمان برد. در پایین دست این غار در بالادست دره بره مرده نیز یک غار شناسایی گردید. این غار به صورت قیف نیمه است که ابتدای آن خاکی است و سپس به یک  پرتگاه کوچک بر صخره آهکی با ارتفاع حدود 3 متر می رسد. آنگاه با شیب ملایمی حدود 8 تا 10 متر پایین می رود و از پرتگاه کوچکی نیز پایین می رود و به دو هانه منتهی می شود. یکی درسوی راست که باریک می شود و توسط گل کور می گردد و دیگری در سمت چپ که توسط سنگ های ریزشی بسته می شود. یک اسکلت و دو شاخ که به نظر می رسید از آن بز است در کف این غار وجود دارد. حدود 50 متر پایین تر در دره بره مرده دهانه غار چاه مانند دیگری نیز مشاهده گردید اما با توجه به کمبود زمان شناسایی ان امکان پذیر نشد. گروه حدود 1.5 ساعت برای پایین رفتن از دره لاسبز و رسیدن به مینی بوس زمان صرف کرد و در ساعت 17:30 به سوی شهرکرد حرکت کرد.     

علم کوه دومین قله بلند ایران

کوهی سترگ و سرسخت در البرز مرکزی - دومین بلندی در شمال ایران - در میان قله ها چون علم سر برافراشته- از همین رو علم کوه خوانندش- جایگاهش در غرب دهستان کلار دشت و در جنوب غرب شهرستان چالوس از استان مازندران –- بلندی اش 4850 متر بر روی نقشه و جی پی اس ما 2853 متر.

حرکت از شهرکرد ساعت 19:30 روز پنج شنبه بیست وهشتم مردادماه– تهران (2 بامداد) ، کرج (3 بامداد) ، مرزن آباد (6 بامداد)- روستای رودبارک ساعت 7:40 صبح جمعه بیست و نهم مرداد ماه – نزدیک به 1 ساعت در پناهگاه رودبارک برای صبحانه مانده- دوباره حرکت با مینی بوس به سوی ونداربن - ساعت 9:10 در کنار قرار گاه کوه نوردی تازه ساخت ونداربن از مینی بوس پیاده شده -  پس از آماده شدن از جاده خاکی به سوی بریر به راه می افتیم- هوا آفتابی و گرم – مسیر پایکوب و در راستای کلی جنوب غرب – بخشی از مسیر در کنار آب بریر- شاخابه اصلی بریر از زیر یخچال علم چال و همچنین چشمه ای در دامنه شمالی سیاه کمان سرچشمه گرفته و به سوی بریر جریان می یابد- بر یر در محل پیوست دو دره اصلی کلجاران و دره شمالی علم کوه است – کمی بالاتر از بریر نزدیک به سنگ کشتی دره اسپد نیز به این دره پیوسته است-  یک ساعت بالاروی از دره ما را به محل پیوست دره اسپد و دره شمالی علم کوه می رساند- حدود 50 متر بالاتر نیز سنگ کشتی قرار دارد- شیب مسیر از اینجا تا تپه سر یال بین دره اسپد و دره کنگلک کمی تند می شود- مسیر از سر یال با شیب ملایم تر و از زیر صخره های دامنه شرقی و جنوب شرقی قله سراسپد می گذرد – این بخش به کنگلک مشهور است و شامل کنگلک پایین و بالا می گردد- شیب ملایم تر کنگلک به شیب تند لیزونک (پیشانی تپه های متشکل از مورن های یخچال علم کوه) می رسد- بر روی لیزونک تختگاه کوچکی است که انتهای دره فرعی کوچک به سوی قله رستم نیش و سر اسپد است- بر روی  ابتدای یال جنوب غربی این دره کوچک پناهگاه سرچال قرار دارد- ساعت 15:30 همه اعضای گروه به پناهگاه سرچال می رسند و شب را در پناهگاه می مانیم. در کنار پناهگاه با دوستانی از باشگاه دماوند تهران که از دیواره صعود کرده (حامد کرامت – خانم ابریشمی و..) و کوه نوردانی که از گرده آلمانها صعود (احسان پرتویی و دوستش و یک ایتالیایی به نام فرانک) کرده و همچنین کوه نوردانی از همدان و مشهد و.. که از سنگ سیاه صعود کرده برخورد کرده و اطلاعاتی از مسیر می گیریم.

روزشنبه سیهم مرداد – ساعت 4 صبح از خواب برخاسته و پس از خوردن صبحانه در ساعت 5:15 به سوی سنگ سیاه بالا روی شروع می گردد- مسیر از روی مورن های یخچالی (قطعه سنگ ها در کناره و پیشانی یخچال علم کوه بر خلاف یخچال زردکوه در اندازه های مختلف از تخته سنگ های بزرگ تا دانه های شن و ماسه اما بیشتر سنگ های متوسط) در راستای کلی جنوب تا جنوب غرب پیش می رود- سپس از روی یخچال علم کوه در عرض گذر کرده و دومین دره فرعی در سمت چپ (شرق) دره اول که به گردنه چالون می رسد بالا می رویم – ساعت 8:24 بر روی گردنه چالون می رسیم- از گردنه چالون مسیر از بین صخره ها گذر کرده و در برخی قسمت ها نیاز به درگیری و دست به سنگ شدن دارد- نزدیک به ساعت 9:30 به جان پناه سنگ سیاه رسیده و پس از استراحت کوتاهی به سوی قله بالا می رویم. مسیر از اینجا ابتدا به صورت تراورس از زیر صخره های قله دو شاخ گذر کرده و آنگاه در مسیری پایکوب به سوی قله از سوی جنوب شرق بالا می رود- ساعت 11:15 گروه به قله می رسد- مسیر برگشت از همان مسیر رفت است- ساعت 16:30 به پناهگاه سرچال رسیده و پس از خوردن ناهار در ساعت 17:25 به سوی وندار بن پایین می رویم ساعت 20:30مینی بوس رسیده و سوار بر مینی بوس به سوی شهرکرد حرکت کرده و ساعت 10 صبح یک شنبه به شهرکرد می رسیم .

بر پایه جی پی اس فاصله از کنار قرارگاه کوه نوردی تازه ساخت بریر تا سرچال نزدیک به 8 کیلومتر – از سرچال تا قله حدود 6.5 کیلومتر – بلندترین ارتفاع ثبت شده با جی پی اس 4853 متر- * نکته مهم : به نظر می رسد به خاطر افزایش گرما و ذوب یخ ناشی از آن حجم یخچال علم کوه نسبت به سال های پیش بسیار کم شده به ویژه در دره اول که به گردنه چالون می رسد ذوب یخچال سبب شده شیب محل پیوست دره و یخچال بسیار تند شده و برای فرود در قسمت آخر به ویژه از اواخر مرداد به بعد بسیار خطرناک می باشد.

 

زردکوه مرکزی – قله آب سفید 3784 متر

در نیمه شمال غربی بخش مرکزی کوهستان زردکوه در غرب شهرستان کوهرنگ از استان چهارمحال و بختیاری قله ای مخروطی مانند قرار گرفته که به آب سفید مشهور است. در واقع نام این قله از آب بسیار زلال و روشنی که از زیر یخچال زرده (یخچال بین قله دوزرده و آب سفید) و چشمه ای که در سه راهی تنگ بازفت و دره آب سفید و سیردان بیرون می آید گرفته شده است. این قله با ارتفاع 3784 متر بر روی خط الراس اصلی زردکوه در بین دو قله زرده (4000 متر) و پله بلند (3947 متر) قرار دارد و از جمله کوههای پیرامون تنگ بازفت – آب سفید (جنوب شرق) است (برای شرح بیشتر به پست قله آب سفید بروید).

پنجشنبه بیست و یکم مرداد ماه ، ساعت 14 ، بر اساس برنامه گروه فراز از شهرکرد برای صعود قله آب سفید حرکت آغاز گردید- شهر چلگرد در 88 کیلومتری شمال غرب شهرکرد آخرین شهری است که از ان گذر کرده و در گردنه شیخ علیخان وارد جاده فرعی سد اول کوهرنگ می شویم. از چلگرد تا سد اول 12 کیلومتر که حدود 5 کیلومتر آن خاکی است. کوهپیمایی از سد اول تا محل کمپ شب مانی در سه راهی تنگ بازفت ، آب سفید و سیردان (ارتفاع 2750 متر) حدود 3 ساعت از مسیر کوچ بهاره با فاصله ای حدود 6.6 کیلومتر.

جمعه بیست و دوم مرداد شروع بالاروی 5:45 صبح – پس از حدود 2 ساعت کوهپیمایی توقف برای صبحانه درکنار چشمه زرده که از زیر مورنهای یخچالی بیرون می آید (ارتفاع بر اساس جی پی اس 3205 متر) – ساعت 11 بر روی قله اب سفید – ارتفاع قله بر مبنای جی پی اس 3784 متر و بر پایه نقشه های توپوگرافی 3759 متر – فاصله از سه راهی تنگ بازفت تا قله آب سفید حدود 5.9 کیلومتر- برگشت از مسیر رفت با زمان خالص حرکت 5 ساعت و فاصله ای برابر با 12.5 کیلومتر- ساعت پایان برنامه در شهرکرد 21:30.

غار یخی چما و روستای سرآقاسید

منطقه چما به صورت پنجه و پادگانه آبرفتی هموار در محل پیوست سه شاخابه اصلی از رودخانه کوهرنگ  قرار دارد. این منطقه در کیلومتر 15 جاده خاکی شیخ علیخان به سراقاسید قرار گرفته است. در واقع چما در حدود 15 کیلومتری شمال غرب روستای شیخ علیخان و بین شهر چلگرد و روستای سراقاسید (حدود 45 کیلومتری شمال غرب چلگرد) در شمال غرب شهرستان کوهرنگ واقع گردیده است. چما همچنین در جنوب شرق گردنه عسل کشان و در شمال قله قنبر کش (یکی از قله های مهم شمال غربی زردکوه) قرار گرفته است. غار یخی در حدود 1 کیلومتری ابتدای تنگ یا دره حاج قلی (از دره های اصلی شمال قله قنبر کش زردکوه) واقع گردیده است. آب ساچما ( تنگ غار یخی یا ابتدای دره حاج قلی معروف به "ساچما" یا نسای چما است ) یا آبی که در دره حاج قلی به سوی چما می آید یکی از سه شاخابه ورودی به منطقه چما است و در انجا بهم می پیوندند و رودخانه سرده یا سرکشان را شکل می دهند.

>

جمعه این هفته به همراه پنج نفر ازکوه نوردان شیرازی برای دیدن غار یخی چما در ساعت 6 صبح از شهرکرد به سوی چلگرد حرکت آغاز کردیم. حدود ساعت 9 صبح به چما رسیده و پس از خوردن صبحانه به طرف تنگ ساچما به راه افتادیم. با توجه به بالا بودن آب در ابتدای تنگ ، حدود 50 متر ابتدای یال سمت راست (شمال غرب) بالا رفته و از جهت دیگر وارد تنگ شدیم. برای رسیدن به غار یخی چندین بار ناگزیر به آب زدیم . حدود ساعت 11 پس از 1 کیلومتر پیشروی در تنگ ساچما به غار یخی رسیدیم. غار یخی نسبت به هر سال کوچکتر و طول آن درحدود 50 متر بود. پس ازدیدن آبشار یخی به سوی چشمه و آبشار بالا دست آن حرکت کردیم. این چشمه حدود 100 متر بالاتر از غار یخی در دامنه شمالی کوه قنبر کش قرار گرفته است. چشمه ساچما از دهانه غار مانندی بیرون می آید و سپس به صورت آبشاری از دو پرتگاه حدود 5 متری پایین می ریزد. حرکت ما در تنگ حاج قلی تا ابتدای مسیر صعود قله قنبر کش ادامه یافته و آنگاه در جهت مخالف به طرف چما از یال شمال غرب تنگ بالا رفته و حدود ساعت 14 به چما رسیدیم. ناهار را در همانجا خورده و در ساعت 15 به طرف روستای سرآقاسید رفتیم. حدود ساعت 16:30 به روستای سراقاسید رسیدیم. روستای سراقا سید یکی از روستاهای با بافت سنتی و معماری قدیمی در حدود 45 کیلومتری شمال غرب شهر چلگرد (مرکز شهرستان کوهرنگ) و در دره شمالی بخش شمال غرب کوهستان زردکوه در سراب رودخانه زرک یکی از شاخابه های رودخانه آب زالکی (زیر حوضه رودخانه دز) واقع گردیده است. این روستا در دامنه جنوب شرقی کوه سوه با شیب به نسبت تند قرار گرفته است و خانه های آن بسیار فشرده و از خشت خام و چوب ساخته شده است. اتاق ها بسیار کوچک و تودرتو با دیوارهای بسیار پهن و درب های کوچک هستند. در بسیاری قسمت ها پشت بام ها حیاط خانه بالایی و یا محل گذر می باشند. از سمت شرقی روستا یک آبراهه بزرگ می گذرد که دارای دو چشمه است. با اینکه از گذشته های دور اهالی زباله های خویش را درون این آبراهه می ریختند با این همه در سال های اخیر با توجه به مصرف فراوان چیزهای دیر تجزیه شونده مانند انواع پلاستیک انبوهی از زباله ها در این آبراهه خودنمایی می کرد و همه زیبایی بافت قدیمی خانه های این روستا را تحت تاثیر قرار داده بود و منظره های زشتی بوجود آورده است و لازم است از سوی سازمان های مسئول در این زمینه اقدامات فرهنگی - آموزشی و غیره صورت گیرد. در پایین دست روستا نیز امامزاده ای وجود دارد که پیرامون آن چند درخت گردو با قدمتی نزدیک به سیصد سال مشاهده می شوند. بهرحال پس از بازدید از روستای سرآقا سید به سوی شهرکرد حرکت کرده و پس از 4 ساعت (حدود ساعت 22 ) به شهرکرد رسیدیم. 

کوه دماوند از شمال به جنوب

غروب روز دوشنبه چهارم مرداد در راستای برنامه ریزی قبلی (صعود قله مراپیک از قله های هیمالیا با چشم اندازهای زیبا) و در ادامه برنامه ناموفق پیشین (صعود دماوند از جبهه شمالی – بلند پروازیهای بدون حساب و کتاب – برای اطلاعات بیشتر به پست دماوند بروید) به همراه هشت نفر از همنوردان (چهار نفر از گروه چکاد فرخشهر ، چهار نفر از گروه فراز و یک نفر میهمان) در ساعت 20 از فرخشهر بیرون زدیم. مقصد ما روستای ناندل در شمال کوه دماوند بود . مسیر ما از شهرها و روستاهای زیادی گذشت که مهمترین آنها اصفهان – قم – تهران – جاجرود- ابعلی- پلور در جاده هراز بودند . در کیلومتر حدود 60 مانده به شهر آمل در سمت چپ جهت حرکت ما (غرب ) وارد جاده فرعی روستای ناندل می شویم. حدود یک سوم از این جاده فرعی خاکی است. این جاده با پیچ وخم فراوان بالا می رود. پیش از ناندل از کنار روستاهای رزان ، میان ده و حاجی دلا نیز می گذریم. هنگامی که در ساعت 7:30 صبح سه شنبه پنجم مرداد ماه به روستای ناندل می رسیم. چشم انداز کوه دماوند سترگ وزیبا در جنوب غرب روستا خودنمایی می کند. دماوند بلندترین کوه ایران (5674 متر – جی پی اس ما ارتفاع قله را 5641 متر نشان داد) است که در جنوب شهرستان آمل از استان مازنداران واقع گردیده است.

بهرحال ما ساعتی برای صبحانه در خانه کوه نورد روستای ناندل می مانیم و اقای صالحی مسئول آنجا برای بردن ما تا ابتدای مسیر کوهپیمایی از جبهه شمالی دماوند دارنده نیسانی را خبر می کند. ساعت 8:45 دقیقه نیسان به حرکت در می آید و ما را با خود تا کنار سنگ بزرگی نزدیک به انتهای دشت دامنه ای در شمال کوه دماوند بالا می برد. جی پی اس ارتفاع این نقطه را 2940 نشان می دهد و فاصله آنجا از روستای ناندل را 7 کیلومتر برآورد می کند. این مسیر را نیسان در 45 دقیقه طی کرد. ساعت 9:45 کوهپیمای آغاز گردید و مسیر ابتدا بر روی دشت دامنه ای تا نزدیک یال شمالی دماوند پیش می رود و آنگاه بر روی یال شمالی درکنار یخچال سیوله و دبی سل بالا می رود. ساعت 14 همگی همنوردان به پناهگاه می رسند. جی پی اس ارتفاع جان پناه یک در دامنه شمالی دماوند را 4017 متر نشان می دهد و فاصله آن از سنگ بزرگ آغاز کوهپیمایی حدود 4.5 کیلومتر برآورد می کند. یک ساعت برای ناهار در کنار جان پناه می ایستیم و سپس با توجه به نبود آب در کنار جان پناه برای آوردن آب به کنار یخچال سمت راست می رویم که خالی از خطر نیست و ریزش سنگ های بزرگ گهگاهی توجه ها را به خود جلب می کند. آب یخچال در آن ساعت بسیار گل آلود است. اگر چه هر فرد از پایین بیش از 3 لیتر آب برداشته بود با این همه کمبود آب احساس می شد و بیشتر بطری ها را از آن آب گل آلود پر کردیم. در کنار پناهگاه افرادی از کوه نوردان شمیران به جان پناه رسیدند که قرار بود شب را در همانجا بمانند. پس از برداشت آب و گپی کوتاه با کوه نوردان شمیرانی در ساعت 15:30 گروه ما به سوی جانپناه دوم به راه افتاد. در ساعت 16:50 در ارتفاع حدود 4276 متری در جایی که مسیر بسیار نزدیک به یخچال سمت راست در جهت حرکت ما به سوی قله می شد با توجه به اینکه آب این بخش از یخچال تمیز تر بود آب همه بطری های گل آلود را دوباره پر کردیم . پس از حدود نیم ساعت بالاروی مجدد آغاز گردید. شیب مسیر کم کم تندتر شد و در زیر جان پناه دوم در برخی قسمت ها دست به سنگ داشت. هنگامی که عقربه های ساعت به ساعت 19 نزدیک گردید تیم ما به جان پناه دوم رسید و شب را درهمانجا به استراحت پرداختیم. ارتفاع جان پناه بر پایه جی پی اس 4660 متر و فاصله آن از جان پناه اول حدود 1800 متر است. در مجموع تیم ما در روز اول 1720 متر ارتفاع با فاصله طولی حدود 6.3 کیلومتر در زمان ویژه کوهپیمایی 7 ساعت و نیم را با کوله پشتی به نسبت سنگین طی کرد.

صبح چهارشنبه ششم مرداد در ساعت 5:30 در هوایی مه آلود و به نسبت سرد از خواب برخاسته و پس از خوردن صبحانه و جمع کردن همه ساز و برگ خویش در ساعت 7 تیم بالا روی را آغاز کرد. هوا در آن هنگام صاف و خنک بود . مسیر ابتدا بر روی یال تا نزدیک صخره ای بر روی یال می رود و از اینجا می توان از دو مسیر بالا رفت یکی از کنار یخچال سمت راست (غرب) و دیگری از سمت چپ صخره که پایکوب نامشخص تر است. ما با توجه به اینکه در سمت راست خطر ریزش سنگ وجود داشت مسیر دوم را انتخاب کرد. در بالای این صخره هر دو مسیر نزدیک شده و در نهایت یکی می شوند. در بین راه گروه هایی که از سوی یال شمال شرقی بالا می آمدند نیز نمایان بودند و کم کم دو یال در نزدیکی قله یکی شدند . بهرحال تیم ما پس از پنج ونیم ساعت تلاش بر روی بخش شمالی کراتر دماوند قرار گرفت.

بلندی لبه شمالی کراتر براساس جی پی اس 5634 متر و دربلندترین نقطه کراتر در شمالغرب آن 5641 متر برآورد گردید. از جان پناه دوم در جبهه شمالی تا قله دماوند ما حدود 1000 متر بالاروی را در 2.6 کیلومتر مسافت طی کردیم که سرعت متوسط ما حدود 470 متر و از نظر ارتفاع حدود 200 متر در ساعت بود. اگرچه شکل کراتر (دهانه دور آتشفشان) دماوند دایره مانند است، با این همه دایره کامل نیست و شکل بیضی یا شلجمی نامنظم دارد. قطر بزرگ آن در راستای شمال غرب – جنوب شرق و در حدود 155 متر و قطر کوچکتر در حدود 120 متر در جهت شمال شرق – جنوب غرب می باشد. همچنین جی پی اس ما مساحت کراتر را در میانه لبه کناری حدود 14 هزار متر مربع برآورد کرد.     

گروه ما ساعتی را بر روی قله دماوند برای استراحت و دیدن کراتر و همچنین گرفتن عکس ماندیم. کوه نوردان زیادی از جبهه های مختلف بر روی قله بودند ویا درحال بالا آمدن و یا فرود بودند. در ساعت 13:30 به سوی بارگاه یا پناهگاه جنوبی دماوند پایین رفتیم . آخرین همنوردان تیم در ساعت 17 به بارگاه جنوبی دماوند رسیدند. بلندی بارگاه از سطح آبهای آزاد حدود 4250 متر است و اختلاف ارتفاع آن تا قله حدود 1400 متر و فاصله آنها 3.4 کیلومتر برآورد شده است. چادر های بسیاری در کنار پناهگاه زده شده بود و من تا آن موقع این همه کوه نورد در دماوند ندیده بودم . بهر صورت ما ساعتی برای ناهار در کنار پناهگاه ماندیم و چند عکس یادگاری با دوستان همنورد گروه اوج و هیات کوه نوردی اردل گرفته و در ساعت 18 به سوی گوسفند سرای جنوبی پایین آمدیم. ساعت 20 همه اعضای گروه سوار بر مینی بوس از گوسفند سرا به سوی شهرکرد به راه افتدیم. گوسفند سرا نیز در ارتفاع 3050 متری قرار گرفته و فاصله آن تا بارگاه جنوبی حدود 4000 متر است.

> در مجموع گروه ما با کوله پشتی های به نسبت سنگین در این دو روز حدود 2700 متر بالاروی با فاصله ای حدود 8.9 کیلومتر و حدود 2600 متر فرود در فاصله ای حدود 7.4 کیلومتر را طی کرد.

بزرگداشت سعید عزیز درکوهستان جهانبین

جمعه بیست و پنجم تیرماه ساعت 6:30 دقیقه صبح، جمعی از کوه نوردان استان چهارمحال و بختیاری و استان های دیگر مانند اصفهان و تهران برای بزرگداشت دکتر سعید بهاءلو پزشک تیم ملی و از کوه نوردان برجسته استان عزیزمان چهارمحال وبختیاری در پایکوه جهانبین کنار چشمه زنه گرد هم آمدند. پزشک کوه نورد برجسته استان (سعید بهاءلو) در آبان ماه سال 1387 به همراه تیم ملی کوه نوردی کشور برای صعود قله تیلی چوپیک از قله های 7000 متر به بالای کوههای هیمالیا به آنجا سفر کرد و هرگز برنگشت. میزبان این برنامه گروه کوه نوردی فراز شهرکرد و سر پرست آن قنبر فتح الهی بود. خانواده دکتر (پدر ومادر ، همسر وبردران وخواهر) نیز در این مراسم شرکت کرده بودند. در این برنامه پس از صرف صبحانه در ساعت 7:30 ابتدا احمد نجات مجری برنامه با قطعه شعری اعلام برنامه و مراسم بزرگداشت را آغاز کرد. سپس هادی فوقانی یکی از پیشکسوت های کوه نوردی و دوست و همنورد سعید از گروه کوه نوردی چکاد اصفهان قطعه شعری را ارایه کرد. آنگاه 2 مقاله یک صفحه ای در وصف پزشک کوه نورد عزیزمان خوانده شد و آنگاه قطعه ای آواز توسط علی شیخی خوانده شد که حاضران را بسیار تحت تاثیر قرار داد. در پایان مراسم سرپرست برنامه قنبر فتح الهی برنامه صعود و دست اندرکاران آن (راهنما ، جلودار، عقب دار ، مسئول فنی ، امداد رسان و غیره) را مشخص کرده و به آگاهی همنوردان رساند. بخش پایانی و اصلی برنامه بزرگداشت پزشک کوه نورد مهربان و خنده روی ما بالاروی از قله نای بود.

> صعود قله نای : قله نای هفشجان با بلندی حدود 3300 متر (جی پی اس ارتفاع قله را بین 3290 تا 3315 متر نشان داده و نقشه های توپوگرافی ارتفاع این قله 3276 متر از سطح آبهای آزاد ذکر کرده اند) از جمله قله های مهم و مشهور جهانبین است که به تقریب در بخش مرکزی این کوهستان واقع گردیده است. ساعت 8:20 بیشتر همنوردان با خودرو ها از چشمه زنه تا نزدیک چشمه شعبان رفته و از آنجا در ساعت 8:30 کوهپیمایی آغاز گردید. مسیر از دره شمالی قله نای هفشجان بود. جهت کلی حرکت ما از جنوب غرب تا جنوب شرق بود. پس از حدود 2.5 ساعت در میان دره نا در جایی که دره باز می شود به چشمه کوچکی که معروف به چشمه نا است می رسیم. در اینجا برای اینکه همه همنوردان برسند نیم ساعتی استراحت می کنیم. ساعت حدود 11:30دوباره بالاروی شروع می شود. از اینجا به بعد شیب مسیر کم کم تند می گردد و جهت ما تا خط فراز اصلی کوهستان جهانبین بیشتر جنوب غربی می گردد. پس از 45 دقیقه به خط فراز اصلی رسیده و از اینجا شیب ملایم تر می گردد و جهت ما نیز به سوی جنوب شرق تغییر می کند . حدود ساعت 12:30 پیشروان گروه به قله می رسند. آخرین همنوردان نیز یک ساعت بعد به قله می رسند. بر روی قله عکس یادگاری گرفته شده و سرود ای ایران نیز خوانده می شود. قابل اشاره است پدر و همسر و چند تن از خانواده دکتر بهاءلو قله را صعود کردند همچنین پیرترین فرد که قله را صعود کرد 76 سال داشت و جوان ترین همنورد صعود کننده نیز 12 ساله بود. مسیر برگشت از یال شمال شرقی از کفت چغا سیاه بود. آخرین همنوردان در ساعت 18 به چشمه زنه رسیده و از آنجا به سوی شهرکرد حرکت کرده و برنامه با موفقیت به پایان رسید. تعداد کل افراد شرکت کننده در برنامه 230 نفر بود.      

کلونچی اصلی – 4245 متر

 موقعیت : برای آگاهی از موقعیت کوه کلونچی بر روی آن را کلیک کنید. تاریخ اجرای برنامه روز پنج شنبه و جمعه هفدهم و هجدهم تیرماه هشتاد و نه – به همراه گروه کوه نوردی تارای اهواز- مسیر حرکت با خودرو از شهرکرد – سورشجان – فارسان – بابا حیدر - چلگرد – سد دوم – جایگاه کوچ نشینان (2 کیلومتر بعد از سد به طرف جنوب شرق) ساعت آغاز کوهپیمایی 8:30 از جایگاه کوچ نشینان (ارتفاع 2473 متر) از مسیر دامنه شمال شرقی کلونچی – ساعت 11:30 گردنه (3028 متر) بین دره کول خدنگ و دامنه شمال شرقی کلونچی – ساعت 14:30 دقیقه پناهگاه کلونچی (3517 – شب مانی در پناهگاه – حرکت از پناهگاه 5:15 –8:20 قله کلونچی فرعی (4185 متر) – فرود تا یخچال کول خدنگ (ارتفاع حدود 4000 متر) در زیر قله کلونچی 8:50 – قله کلونچی اصلی ساعت 10 صبح (جی پی اس ارتفاع قله را 2245 متر نشان داد در حالیکه منابع دیگر مانند نقشه های توپوگرافی ارتفاع این قله را 4221 متر زده اند)– برگشت به سوی قله کلونچی فرعی در ساعت 10:40 – قله کلونچی فرعی 12 – پناهگاه 14 – فرود از پناهگاه در ساعت 16 جایگاه کوچ نشینان در کنار جاده 18:30 – شهرکرد ساعت 21 - فاصله از چادرگاه کوچ نشینان تا گردنه 1.8 کیلومتر – از گردنه تا پناهگاه 1.9 کیلومتر – از پناهگاه تا قله کلونچی فرعی 3.6 کیلومتر – از کلونچی فرعی تا یخچال زیر قله در دره کول خدنگ 800 متر – از یخچال تا قله اصلی کلونچی یا کلونچین 1.4 کیلومتر در مجموع کل مسیر صعود و فرود (کوه پیمایی) حدود 19 کیلومتر. >

به خاطر همنوردعزیز دکتر سعید بهاء لو

عزیزی مهربان و عاشق - همچون گلی زیبا و خوشبو – سفر کرد به بلند یهای جهان - گل ما  بر فراز قله تیلی چو پیک - پروانه ها گرداگرد آن چرخان – همه از محبت و عشق آن سیراب –  ناگهان طوفانی برپاشد – کولاک برف و بوران – سرمای سخت و جانفرسا – گل ما  پرپر  - پروانه ها گریان و سرگردان - عمر گل کوتاه اما پر بها – رهایی و پرواز بر فراز تیلی چو پیک زیباتر – به عشق ازادی  بر فراز کوهستان و سپس پایداری و یکی شدن با عشق.  

ما امروز در اینجا گرد هم آمده تا یاد دوستی عزیز و همنوردی خوب را گرامی بداریم . دکتر سعید بهاءلو پزشک تیم ملی کوه نوردی ایران و دوستی عزیز و کوه نوردی برجسته از دیار بلندیها یعنی استان عزیزمان چهارمحال و بختیاری ، کسی که بیشتر دوستان همنورد به نحوی از محبت ها و خصوصیات خوب اخلاقی ایشان بهره برده اند . نمی خواهم چون در میان ما نیست بزرگ نمایی کنم یا از ویژگیهای بارز ایشان همچون کمک های راهبردی به برخی گروه های کوه نوردی ، گسترش دانش پزشکی کوهستان و کمک های انساندوستانه  و غیره ایشان که برای بسیاری از ما روشن است سخن بگویم . بلکه می خواهم از ناگفته های بگویم که بعد از نزدیک به دو سال در خویش احساس می کنم. نمی دانم این چه احساسی است . با اینکه امروز در میان ما نیست. اما رابطه ای این جمع را به ایشان پیوند می دهد. خاطر ه ها شاید به تنهایی نتوانند این رابطه را بوجود آورند. وجه اشتراک ما در کوه رفتن نیز نمی تواند پاسخ دهنده کافی در این زمینه باشد. بی شک کار ها و خصوصیات خوب اخلاقی ایشان عامل مهمی در این رابطه می باشد. ولی من فکر می کنم آنچه این جمع را به سعید عزیز پیوند می دهد فراتر از اینها باشد. مهر و محبت به دیگران ، کمک های بشر دوستانه ، دوستداری محیط زیست ، اندیشه بر طبیعت شگرف خلقت، شناخت طبیعت کوهها ، آگاهی از ناشناخته های محیط پیرامون ، درهم آمیزی اندیشه و عمل ،  نگرانی از رنج انسانها و حتی دیگر موجودات زنده یا کوشش در به کمک گیری دانش پزشکی برای کاهش دردهای بشر ،  جستجوی آزادی بر فراز کوهستان ، تلاش برای دریافت حقیقت ناب هستی و غیره که دکتر کوه نورد ما در پی آنها بود همه توجه را به سوی این نکته رهنمون می سازد که تنها عشق می ماند و می تواند خارج از زمان و مکان نه تنها انسانها را بلکه کل اجزای جهان هستی را به هم پیوند دهد . به یقین عشق به پایداری زیست (نه جنگ و نه نابودی آن) که شاید فلسفه اصلی جهان بیکران باشد موهبتی است که تنها شایستگان کسانی که دیگران را از عشق ومحبت خویش سیراب می کنند از آن برخورد می باشند و همنورد عزیز ما از این عشق لبریز بود . و از اینرو عشق ومحبت همنورد عزیزما مهمترین عامل پیوند ما می باشد.  زیرا تنهاعشق است که خارج از مکان وزمان است و می تواند ما را در دو دنیای متفاوت به هم نزدیک کند. بنابراین برای ارتباط بهتر و گرامی داشت یاد و خاطر سعید عزیز در اینجا یک دقیقه سکوت می کنیم.

 

کلونچی فرعی – 4185 متر

موقعیت : برای آگاهی از موقعیت قله کلونچی بر روی آن را کلیک کنید.

تاریخ اجرای برنامه روز چهارشنبه و پنج شنبه دوم وسوم تیرماه هشتاد و نه – به همراه گروه کوه نوردی منابع طبیعی شهرکرد و سازمان جنگل و مرتع کشور- مسیر حرکت با خودرو از شهرکرد – سودگان – دیمه – چلگرد – سد دوم – جایگاه کوچ نشینان (2 کیلومتر بعد از سد به طرف جنوب شرق) ساعت آغاز کوهپیمایی 15:6 از جایگاه کوچ نشینان (ارتفاع 2473 متر) از مسیر دامنه شمال شرقی کلونچی – ساعت 17:5 گردنه (3028 متر) بین دره کول خدنگ و دامنه شمال شرقی کلونچی – ساعت 19:25 دقیقه پناهگاه کلونچی (3517 متر) – شب مانی در پناهگاه – حرکت از پناهگاه 7:15 –9:20 قله کلونچی فرعی (4185 متر) – برگشت به پناهگاه 11:30 – حرکت از پناهگاه 12:55 – برگشت به جایگاه کوچ نشینان در کنار جاده 15:45 – فاصله از چادرگاه کوچ نشینان تا گردنه 1.8 کیلومتر – از گردنه تا پناهگاه 1.9 کیلومتر – از پناهگاه تا قله 3.6 کیلومتر – در مجموع کل مسیر کوه پیمایی حدود 7 کیلومتر.  

هفت چشمه

موقعیت : برای آگاهی از موقعیت کوه هفت چشمه بر روی آن را کلیک کنید.

تاریخ اجرای برنامه روز جمعه و شنبه چهارم وپنجم تیرماه هشتاد و نه – گروه کوه نوردی فراز شهرکرد - مسیر حرکت با خودرو از شهرکرد – ناغان – دوپلان – روستای سرتنگ محمود – ساعت آغاز کوهپیمایی 6:5 از روستای سرتنگ از مسیر تنگ حمزه – چشمه بلبل آب ماندن برای صبحانه در ساعت 8 به مدت یک ساعت – ساعت 10 چشمه پا سرقلعه – 11 چادرگاه بی بی – 12:15 سریال دره – 13:10 چهار تنگ – 13:50 سه تنگ – 14:5 چادرگاه زندی – 16:20 گود هفت چشمه – ناهار 1 ساعت و ده دقیقه – حرکت به سوی قله 17:40 – 19:30 قله هفت چشمه (4004 متر) – برگشت به گود 21:30 – شب مانی در گود – حرکت از گود 9:30 – برگشت به روستای سرتنگ 17:45 (2 ساعت توقف بین راه) . فاصله از روستای سرتنگ (ارتفاع 1760 متر) تا چشمه بلبل آب (2244 متر) 4.2 کیلومتر – از بلبل آب تا چشمه پاسرقلعه (2388 متر) 2.3 کیلومتر -  پاسرقلعه به چادرگاه بی بی (2759 متر) 1.6 کیلومتر- چادرگاه به سر یال دره (2922 متر) 2.1 کیلومتر – از سر یال تا گود (3385 متر) 7.1 کیلومتر – از گود تا قله 4.2 کیلومتر. در مجموع حدود 43 کیلومتر طول بالا روی و فرود بود.