طبق برنامه بهار گروه کوه نوردی فراز شهرکرد، جمعه بیست ویکم خرداد ماه بالاروی از قله درکولکی را داشتیم. قله درکولکی یکی از قله های بخش جنوب شرق کوه سالداران است. کوه سالداران از رشته کوههای مهم بخش مرکزی در نیمه شمالی استان چهارمحال و بختیاری است . این کوهستان از غرب شهر باباحیدر و شمال غرب شهر فارسان تا تنگ درکش ورکش در جنوب شهر جونقان و شمال شهر اردل کشیده شده است. بلندترین قله کوهستان سالداران 3645 متر از سطح آبهای آزاد ارتفاع دارد.  قله درکولکی که بین بسیاری از کوچ نشینان دهکردی این منطقه ناشناخته است و بین کوه نوردان نیز کمی اختلاف در موقعیت قله وجود دارد. برخی "درکولکی" را بلندترین قله جنوب شرقی کوهستان سالداران می دانند و عده ای دیگر دومین قله بلند به سوی شمال غرب در غرب روستای گوشه را درکولکی می نامند.

P>

بهرحال من که یکبار اولین قله را صعود کرده بودم ، تمایل بیشتری برای صعود دومین قله داشتم و سرپرست برنامه نیز نظرش موافق نظر گروه دوم بود. از اینرو جمعه ساعت 5:30 از شهرکرد به سوی روستای گوشه حرکت آغاز نمودیم. ساعت 6:45 دقیقه در ابتدای تنگ سوران پیاده شده و پس از ربع ساعت پیاده روی به سوی باغ سمت راست جاده در کنار چشمه ای برای صبحانه یک ساعت ماندیم. سپس از یال سمت راست تنگ سوران شروع به بالا روی کردیم . حدود 2 ساعت حرکت بر روی این یال ما را به گردنه بالای روستای گوشه (جنوب غرب روستا) در ارتفاع 2620 متری رساند. ما همین یال را به سوی اولین قله ادامه می دهیم. از ارتفاع حدود 2750 متری به چاله های به نسبت بزرگی میرسیم که تا قله وجود دارند. به نظر میرسد این چاله ها شکل خاصی از دولین ها هستند که در سنگ های آهکی بر اثر انحلال شکل می گیرند. در میان برخی از آنها برف مشاهده می گردد. اولین برف چال در ارتفاع 2840 متری است و ما در ساعت 11:17 دقیقه به آن رسیدیم. اولین قله به ارتفاع حدود 3020 متری را در ساعت 12:24 صعود کردیم . یال را به سوی دومین قله بلند بخش جنوب شرق سالداران ادامه می دهیم. از اولین قله ابتدا حدود 50 متر به سوی گردنه ای کوچک بین دره لاخرسان و تنگ غار پایین می رویم و انگاه از بین چاله هایی به صورت نیم دایره ای (مانند آمفی تئاتر) با یال پیرلمونی سنگی که در بین برخی از آنها یخ برف است ، گذر می کنیم. کوچ نشینان دهکردی برای برداشت و نگه داشتن بیشتر آب روی یکی از این یخ برف ها را با گون پوشانده اند ( اگرچه کار آنها برای نگه داری آب حیاتی است اما کندن این همه گون یک کار زد محیط زیستی است و این کار آنها سبب تغییر پوشش گیاهی منطقه و غالب شدن گونه های خار شده الست) . بهرحال در ساعت 14 بر روی قله می ایستم و پس از استراحت کوتاهی از کف دره غار پایین می آییم . ساعت 17 همگی در روستای گوشه هستیم و ناهار را در بیشه بیرون روستا می خوریم و ساعت 18:30 به سوی شهرکرد بر می گردیم.