هفت تنان (Hafttanan):
هفت تنان كوه اسطوره اي در نزد کوچنشینا ن محلی است و از دور همچون اسبی كه بر روي دو پاي خويش بلند شده و سر برافراشته به نظر مي آيد.براي دسترسي به اين قله مي بايست از چلگرد به روستای شيخ عليخان رفت كه فاصله آن در حدود 10 كيلومتر است .جاده مذكور بهروستاهاي سرآقاسيد و خويه منتهي مي شود . شيخ عليخان مي تواند آغاز حركت باشد ، اما مناسب تر اينست كه جاده را ادامه دادهو در حدود 2 كيلومتر پس از شيخ عليخان در مكاني به نام گلچين كه جايگاه كوچ نشينان بصورت متمركز مي باشد، حركتكوهپيمايي را آغاز كرد . چشمه نسبتاً بزرگي به همين نام (گلچين ) در كنار جاده وجود دارد و بر روي آن استخري ايجاد شده است .
ابتدا از يكي از شاخابهاي رودخانه كوهرنگ گذشته و پس از صعود از پادگانه سمت مقابل رودخانه (به طرف جنوبغرب ) بصورت تپه اي با ارتفاعي حدود 100 متر وارد دشتي كوچك مي شويم . پس از عبور از دشت كوچك به دره نسبتاً عميقي مي رسيم كه يكي از شاخه هاي اصلي آب كوهرنگ به نام رودخانه آبسرده در كفآن جريان دارد . از راهي پايكوب شده ، بصورت تراورسي برخلاف جهت جريان آب ، ارتفاع سمت راست يا شمال شرق رودخانهرا به تقريب تا نيمه با شيب ملايم پايين رفته و دركنار رودخانه قرار مي گيريم . در اينجا پلي طبيعي ايجاد شده است . اين پل از قطعهسنگ بزرگي كه بر روي رودخانه افتاده ، تشكيل شده و به نام پل “جه جه” خوانده مي شود . براثر گذر عشاير كوچنده بختياري درطي سالها و كمي دستكاري آنها، مسير مشخصي دارد .حركت از چشمه گلچين تا پل جه جه يك ساعت زمان نياز دارد.
بعد از پل جه جه مسير ابتدا از كنار آب در دره اي مقابل پل كه از سمت هفت تنان مي آيد ، ادامه يافته وآنگاه پس از صعود از تپهاي،وارد يك سطح فرسايشي به نسبت هموار بصورت دشت دامنه اي ميشويم . حركت به سمت جنوب به طرف ابتداي دره ايل بيك است . دره ايل بيك از نزديك قله هفت تنان شروع شده و در بين يال شمال شرقي هفت تنان وخط الراس اصلي كه اين قله را به ديگر قله هاي زردكوه متصل مي سازد ، كشيده شده است . البته هنگاميكه به دشت دامنه اي ميرسد ، به سمت شمال شرق منحرف مي شود . در محلي كه دشت دامنه اي به كوه منتهي مي شود ، پناهگاهي ساخته شدهاست. پناهگاه مذكور به همت گروه پيام زردكوه بنا نهاده شده و در سال 1377 مورد بهره برداري قرار گرفته است. اين پناهگاه از نوعسنگي باسقف شيرواني و در حدود 25 نفر جاي مي گيرد. در كنار پناهگاه چشمه وجود ندارد .فاصله رودخانه آبسرده تا پناهگاه 1 ساعت است . همچنين چشمه اي كوچك در فاصله نيم ساعتدر شمال غرب پناهگاه وجود دارد . در ابتداي دره ايل بيك نيز يخ برف تا اواخر تابستان وجوددارد و به فاصله حدود نيم ساعت در دره آب وجود دارد .
در فصل مناسب بالاروی برای بیشتر کوهنوردان و کوه پیمایان حركت به سمت قله از دره ايلبيگ(ایلوک) صورت می گیرد. مسیر از پناهگاه به صورت تراورسی در جهت جنوب کمی پایین رفته و وارد دره ایل بیگ می گردد. در بیشتر سالهای پربارش و یا درفصل بهار بیشتر این دره پوشیده از یخ و برف است. اگرچه از دره ايل بيك با عنوان يخچال ايلبيگ نام برده شده ، اما چون از نظر علمي با شكل يخچال كلاسيك تفاوت دارد. بنابراين دراينجا از آن به عنوان يخ برف نام برده مي شود. اين دره طولانيترين دره يخ برفي استان و شايدبتوان گفتايران وحتي خاورميانه است . طول کل دره حدود 8 کیلومتر است و بخش اصلی که به صورت تنگ است و مسیر کوهپیمایی نیز از آن می گذرد حدود 5.2 کیلومتر است .جهت کلی تنگ ابلوک در بشتر مسیر در راستای شمال غرب است و مسیر در کف تنگ با شیب ملایم بالا می رود. در بخش پایانی دره در ارتفاع حدود 3550 متر تا قله شیب زیاد می گردد و مسیر از یال بسیار کوچکی روبروی دره ایلوک با چند پیچ و خم کوچک به سوی قله ادامه می یابد. به طور متوسط 5 تا 6 ساعت حرکت از پناهگاه تا قله طول می کشد.
ابتدا از يكي از شاخابهاي رودخانه كوهرنگ گذشته و پس از صعود از پادگانه سمت مقابل رودخانه (به طرف جنوبغرب ) بصورت تپه اي با ارتفاعي حدود 100 متر وارد دشتي كوچك مي شويم . پس از عبور از دشت كوچك به دره نسبتاً عميقي مي رسيم كه يكي از شاخه هاي اصلي آب كوهرنگ به نام رودخانه آبسرده در كفآن جريان دارد . از راهي پايكوب شده ، بصورت تراورسي برخلاف جهت جريان آب ، ارتفاع سمت راست يا شمال شرق رودخانهرا به تقريب تا نيمه با شيب ملايم پايين رفته و دركنار رودخانه قرار مي گيريم . در اينجا پلي طبيعي ايجاد شده است . اين پل از قطعهسنگ بزرگي كه بر روي رودخانه افتاده ، تشكيل شده و به نام پل “جه جه” خوانده مي شود . براثر گذر عشاير كوچنده بختياري درطي سالها و كمي دستكاري آنها، مسير مشخصي دارد .حركت از چشمه گلچين تا پل جه جه يك ساعت زمان نياز دارد.
بعد از پل جه جه مسير ابتدا از كنار آب در دره اي مقابل پل كه از سمت هفت تنان مي آيد ، ادامه يافته وآنگاه پس از صعود از تپهاي،وارد يك سطح فرسايشي به نسبت هموار بصورت دشت دامنه اي ميشويم . حركت به سمت جنوب به طرف ابتداي دره ايل بيك است . دره ايل بيك از نزديك قله هفت تنان شروع شده و در بين يال شمال شرقي هفت تنان وخط الراس اصلي كه اين قله را به ديگر قله هاي زردكوه متصل مي سازد ، كشيده شده است . البته هنگاميكه به دشت دامنه اي ميرسد ، به سمت شمال شرق منحرف مي شود . در محلي كه دشت دامنه اي به كوه منتهي مي شود ، پناهگاهي ساخته شدهاست. پناهگاه مذكور به همت گروه پيام زردكوه بنا نهاده شده و در سال 1377 مورد بهره برداري قرار گرفته است. اين پناهگاه از نوعسنگي باسقف شيرواني و در حدود 25 نفر جاي مي گيرد. در كنار پناهگاه چشمه وجود ندارد .فاصله رودخانه آبسرده تا پناهگاه 1 ساعت است . همچنين چشمه اي كوچك در فاصله نيم ساعتدر شمال غرب پناهگاه وجود دارد . در ابتداي دره ايل بيك نيز يخ برف تا اواخر تابستان وجوددارد و به فاصله حدود نيم ساعت در دره آب وجود دارد .
در فصل مناسب بالاروی برای بیشتر کوهنوردان و کوه پیمایان حركت به سمت قله از دره ايلبيگ(ایلوک) صورت می گیرد. مسیر از پناهگاه به صورت تراورسی در جهت جنوب کمی پایین رفته و وارد دره ایل بیگ می گردد. در بیشتر سالهای پربارش و یا درفصل بهار بیشتر این دره پوشیده از یخ و برف است. اگرچه از دره ايل بيك با عنوان يخچال ايلبيگ نام برده شده ، اما چون از نظر علمي با شكل يخچال كلاسيك تفاوت دارد. بنابراين دراينجا از آن به عنوان يخ برف نام برده مي شود. اين دره طولانيترين دره يخ برفي استان و شايدبتوان گفتايران وحتي خاورميانه است . طول کل دره حدود 8 کیلومتر است و بخش اصلی که به صورت تنگ است و مسیر کوهپیمایی نیز از آن می گذرد حدود 5.2 کیلومتر است .جهت کلی تنگ ابلوک در بشتر مسیر در راستای شمال غرب است و مسیر در کف تنگ با شیب ملایم بالا می رود. در بخش پایانی دره در ارتفاع حدود 3550 متر تا قله شیب زیاد می گردد و مسیر از یال بسیار کوچکی روبروی دره ایلوک با چند پیچ و خم کوچک به سوی قله ادامه می یابد. به طور متوسط 5 تا 6 ساعت حرکت از پناهگاه تا قله طول می کشد.
+ نوشته شده در یکشنبه چهارم اسفند ۱۳۸۷ ساعت 5:58 توسط کورش بلالی پور
|